Hazel. Roommate ko. Si http://fruswa.tumblr.com/
Kahapon kasi, may kasabay siyang nag-lunch. Ang ulam niya ay fried fish na sinasawsaw niya sa toyo mansi. Naunang natapos kumain ‘yung kasabay niya. Walang anu-ano ay bigla nitong sinalok ang kanyang kutsara sa saucer na may toyomansi ni Hazel. Hindi pa nakuntento, sumalok siyang muli. *slurrrrrrrrrrrrrrrrrp*
Na-BV si Hazel. Hanggang ngayon hindi pa rin siya maka-move on. Unethical and unhygienic daw. Lalaki kasi ‘yung ka-lunch niya.
Ito ang mga bagay na pumasok sa isip ni Hazel habang pinagmamasdan o sa tuwing binabalik-balikan niya ang alaala ng taong humihigop ng toyomansi niya:
- Bakit kapag si Kath (oo, inyong lingkod) ok lang kapag kumukuha siya ng toyomansi sa saucer ko?
- Si Rudy (ang kanyang ex yikeee), anim na taong kami, pero nagpapa-alaman pa kapag sasalok ng toyomansi sa saucer ko. Ganun din ako kapag sa kanya ako kukuha.
Ewan ko. Si Hazel kasi ang tipo ng tao na mas big deal sa kanya ang mga small things katulad nito. Ang rason niya, since small thing na siya, dapat by default alam na natin ang mga bagay na ‘yun. Alam na natin dapat na hindi siya kaaya-ayang tingnan kapag ginawa mo.
Ang sabi ko naman, since small things nga ito, ito ‘yung kadalasang nane-neglect ng mga tao. Tipong nate-take for granted since maliit itong bagay. Hindi natin alam na kapag naipon at nagpatong-patong ang small things na ito, nagiging BIG DEAL na ito.
Parang lovelife lang ‘yan eh. Yung mga maliliit na tampuhan na hindi nagkakaroon ng closure, naiipon. Kaya kapag nag-away kayo, bongga. Sumbatan dito, sumbatan doon.
Oh kaya kayo, huwag kayong manghigop ng toyomansi ng toyomansi kapag hindi pa tapos kumain ang may-ari…
…at kapag hindi kayo CLOSE!!!
buti na lang i didn’t see him today. thanks sa picture. sana mabasa nya ‘to. or kung mabasa nya, sana hindi makitid ang utak nya. hays. he’s a friend but please limit the closeness. hays.